คืนวันพฤหัสบดีที่ 17 กุมภาพันธ์ พศ.2554
ลืมไดอารี่อีสไปหรือเปล่า?
นานมากแล้วววววว ที่ไม่ได้เขียนใด
ตั้งแต่เรียนจบ เริ่มทำงาน ชีวิตเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
รู้จักคุณค่าของเวลามากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เคยอ่านเรื่อง 3 สิ่งในชีวิตขอคนเรา
อันได้แก่ . . . เวลา แรง และ เงิน
ตอนเป็นเด็ก มีเวลา มีแรง แต่ไม่มีเงิน
นึกอยากคิดอยากทำ อยากได้ บางครั้งก็ทำไม่ได้
เงินเป็นปัจจัยสำคัญนะยอมรับเหอะ
ถึงวัยทำงาน มีแรง มีเงิน แต่ไม่มีเวลา
ณ จุดนี้ของชีวิต ไม่ว่าอะไรที่อยากทำ อยากได้ อยากมี หามันมาได้หมด
แต่ไม่มีเวลาได้ดื่มด่ำกับของพวกนั้น อยากจะไปเที่ยวให้รอบโลกแต่ต้องทำงาน
หาเงิน จะเอาเวลาที่ไหนทำตามฝันล่ะ ภาระมากมายที่ต้องแบกรับ..เฮ้อ !!!
จนถึงวันที่แก่ตัวลง มีเงิน มีเวลา แต่ไม่มีแรง
จะมานั่งเสียใจกับสิ่งที่ยังอยากทำ แต่ไม่พร้อมที่จะทำมันได้อีกแล้วหรือเปล่า?
หวังว่าเมื่อวันนั้นมาถึง ความฝัน ความหวัง สิ่งที่อยากทำทุกๆอย่างจะทำมันได้จนหมด
เป็นช่วงเวลาที่ได้เล่าประสบการ์ณที่ผ่านมา ให้กับคนรุ่นต่อไปฟัง
ใช้ชีวิตของคุณซะ ... อย่าเสียดาย อย่าเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป
ณ ตอนนั้นสิ่งที่คุณทำ คือ ทางเลือกที่ดีที่สุด ที่คุณจะคิดออก
ถึงผลลัพธ์มันจะไม่ตรงกับที่คิดไว้ ก็เรียนรู้จากมันซะ !!!!
ข อ ใ ห้ ก้ า ว ต่ อ ไ ปเ ป็ น ก้ า ว ที่ เ ข้ ม แ ข็ ง !!!!!!